Praktyka szczegółowaInne nazwy: Iyengar yoga

Joga Iyengara

Styl jogi kładący nacisk na precyzję, dokładne ustawienie ciała w asanach i długie utrzymywanie pozycji, z szerokim wykorzystaniem pomocy (paski, klocki, koce, wałki, liny, krzesła).

Pomaga wBól pleców i kręgosłupaProblem
Jest rodzajemPranajamaPraktyka ogólna
Wywodzi się zJogaTradycja

Joga Iyengara (od nazwiska twórcy, B.K.S. Iyengara) to współczesna szkoła hatha jogi, kładąca szczególny nacisk na precyzję wykonywania asan, uważną obserwację ciała oraz przemyślane sekwencjonowanie praktyki. Charakteryzuje się długim utrzymywaniem pozycji i szerokim wykorzystaniem pomocy, takich jak paski, klocki, koce, wałki, krzesła i liny, które pozwalają dostosowywać pozycje do budowy ciała, doświadczenia i możliwości ruchowych ćwiczącego. Należy do najpopularniejszych współczesnych szkół jogi i wywarła duży wpływ na to, jak na Zachodzie myśli się o ustawieniu ciała w asanach.

Cechy charakterystyczne

Sercem metody jest precyzja i ustawienie. Każdą pozycję rozkłada się na szczegóły, zwracając uwagę na ułożenie stóp, miednicy, kręgosłupa i głowy oraz na równomierne rozłożenie pracy ciała. Pozycje utrzymuje się dłużej niż w stylach dynamicznych, co pozwala obserwować i korygować ustawienie. Charakterystyczne jest też przemyślane sekwencjonowanie, czyli układanie pozycji w logicznym porządku, oraz rozbudowany, wieloletni system kształcenia, mentoringu i oceny nauczycieli, służący zachowaniu wspólnych standardów nauczania. Choć styl kojarzy się przede wszystkim z asanami, ważne miejsce mają w nim także pranajama oraz relaksacja, wprowadzane zwykle po zbudowaniu podstaw w pozycjach.

Pomoce

Znakiem rozpoznawczym jest twórcze użycie pomocy. Iyengar rozwinął je, aby uczeń mógł doświadczyć pozycji, których nie wykonałby samodzielnie, nauczyć się ustawienia przyjętego w metodzie, świadomie pracować z poszczególnymi częściami ciała oraz dłużej i bezpieczniej pozostawać w pozycjach. Pomoce wykorzystuje się również do modyfikowania praktyki przy ograniczeniach ruchowych i niektórych dolegliwościach.

Historia

B.K.S. Iyengar (1918–2014) uczył się jogi u Tirumalai Krishnamacharyi w Mysore, a od 1937 roku nauczał w Punie, gdzie z czasem powstał jego ośrodek, Ramamani Iyengar Memorial Yoga Institute. Jego książka Światło jogi (Light on Yoga, 1966), ze szczegółowymi opisami ponad 200 asan i setkami fotografii, stała się jednym z najważniejszych podręczników nowoczesnej jogi. Zarówno Iyengar, jak i Pattabhi Jois uczyli się u Krishnamacharyi, a rozwinięte przez nich szkoły mają wspólne źródło, mimo znacznych różnic w metodzie i sposobie nauczania. Iyengar napisał także Światło pranajamy oraz inne prace, a metodę rozwijały kolejne pokolenia rodziny Iyengarów, między innymi córka Geeta Iyengar (1944–2018), syn Prashant Iyengar oraz wnuczka Abhijata Iyengar. Dziś sieć certyfikowanych nauczycieli działa w wielu krajach, również w Polsce.

Co mówią badania

Joga Iyengara była przedmiotem badań przede wszystkim w kontekście przewlekłego bólu krzyża i szyi. Przegląd z 2015 roku, obejmujący sześć badań z randomizacją i 570 uczestników, wskazywał na zmniejszenie bólu i ograniczeń funkcjonalnych w porównaniu z grupami kontrolnymi. Obserwowane korzyści są możliwe dzięki wzmocnieniu i rozciąganiu mięśni, lepszej świadomości ciała oraz regularnemu, uważnemu ruchowi.

Źródła

  • B.K.S. Iyengar, Światło jogi (oryg. Light on Yoga), przeł. Sławomir Bubicz, Virya, Warszawa 1996 (klasyczny podręcznik metody).
  • E.M. Crow, E. Jeannot, A. Trewhela, Effectiveness of Iyengar yoga in treating spinal (back and neck) pain: A systematic review, „International Journal of Yoga”, 8(1), 2015, s. 3–14. link

Dokąd dalej

Podobne praktyki

6 praktyk z tego samego obszaru
Powiązane pojęciaHatha jogaPojęcieAsanaPojęcieVinyasaPojęcie

Treści mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarskiej.