
Joga regeneracyjna (restoratywna)
Łagodny, bierny styl jogi, w którym ciało jest podparte rekwizytami w wygodnych pozycjach utrzymywanych przez dłuższy czas. Praktyka sprzyja głębokiemu odpoczynkowi, wyciszeniu i regeneracji.
Joga regeneracyjna, nazywana też restorative yogą albo jogą restoratywną, to łagodny, bierny styl jogi, w którym ciało jest w pełni podparte rekwizytami w wygodnych pozycjach utrzymywanych długo – zwykle od kilku do nawet 20 minut. Wałki, koce, klocki i paski podtrzymują ciało tak, by mogło się rozluźnić, a tym samym sprawić, że praktyka będzie sprzyjać głębokiemu odpoczynkowi i aktywacji przywspółczulnej części układu nerwowego, czyli reakcji „odpoczynku i trawienia”. Głównym celem jest wyciszenie, regeneracja i obniżenie napięcia.
Jak wygląda praktyka
Sesja składa się zwykle z kilku pozycji, najczęściej leżących lub półleżących, w których rekwizyty tak podpierają ciało, że niemal nie odczuwa się rozciągania. Dzięki temu mięśnie mogą puścić napięcie, oddech zwalnia, a uwaga kieruje się do wnętrza. Pozycje utrzymuje się długo i w bezruchu, a niektórzy praktykujący przechodzą przy tym w stan zbliżony do drzemki. Dzięki minimalnemu wysiłkowi joga restoratywna bywa dostępna także dla osób osłabionych, przemęczonych czy wracających do sił, o ile pozycje są dobrze dobrane.
Joga regeneracyjna a yin yoga
Choć obie praktyki są powolne i opierają się na długim trwaniu, różni je intencja. Joga regeneracyjna w pełni podpiera ciało rekwizytami i ogranicza odczucie rozciągania do minimum, a jej celem jest głęboki odpoczynek i uspokojenie układu nerwowego. Yin yoga zwykle pracuje z wyraźniejszym odczuciem rozciągania, „na granicy” tego, co wyczuwalne, i bywa bardziej wymagająca, a nawet niewygodna, a jej celem jest m.in. ruchomość i gibkość. W skrócie: joga regeneracyjna przede wszystkim odciąża i wycisza, a yin yoga pracuje z rozciąganiem, by wpłynąć na ruchomość.
Pochodzenie
Joga regeneracyjna wyrasta z tradycji B.K.S. Iyengara, który spopularyzował terapeutyczne użycie rekwizytów podtrzymujących ciało w pozycjach. Jego uczennica Judith Hanson Lasater rozwinęła i rozpowszechniła to podejście, zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, opisując je w książce Relax and Renew i kładąc nacisk na długie, w pełni podparte pozycje służące głębokiemu odprężeniu.
Status naukowy
Badania nad jogą regeneracyjną są ograniczone i dotyczą głównie niewielkich grup. Wyniki sugerują możliwe korzyści w obszarze zmęczenia, stresu i samopoczucia, jednak potrzebne są większe badania z dłuższą obserwacją. W niewielkim randomizowanym badaniu pilotażowym u kobiet z rakiem piersi odnotowano potencjalne korzyści dotyczące zmęczenia i wybranych aspektów samopoczucia. W badaniu PRYSMS u osób z zespołem metabolicznym joga regeneracyjna poprawiła poziom glukozy na czczo, a w większości pozostałych wskaźników działała podobnie jak ćwiczenia rozciągające. Praktykę warto traktować jako łagodne wsparcie odpoczynku i radzenia sobie ze stresem.
Źródła
- A.M. Kanaya i in., Restorative Yoga and Metabolic Risk Factors: The Practicing Restorative Yoga vs. Stretching for the Metabolic Syndrome (PRYSMS) Randomized Trial, „Journal of Diabetes and Its Complications”, 28(3), 2014. link
- S.C. Danhauer i in., Restorative Yoga for Women with Breast Cancer: Findings from a Randomized Pilot Study, „Psycho-Oncology”, 18(4), 2009. link
- Judith Hanson Lasater, Relax and Renew: Restful Yoga for Stressful Times, Shambhala, 2018.
Dokąd dalej
Podobne praktyki
Treści mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarskiej.