Konstytucja
Pojęcie obecne w różnych tradycjach holistycznych, oznaczające indywidualny wzorzec cech psychofizycznych człowieka. Opisuje jego predyspozycje, skłonności do określonych dolegliwości oraz typowe reakcje organizmu i psychiki. Na tej podstawie formułuje się spersonalizowane zalecenia dotyczące stylu życia, odżywiania i praktyk wspierających dobrostan. Jest to kategoria tradycyjna i interpretacyjna, odmienna od współczesnych pojęć genotypu, fenotypu czy diagnozy medycznej.
Pojęcie · Ajurweda
Konstytucja (od łac. constitutio – „ustrój”, „budowa”), nazywana też konstytucją zdrowotną lub indywidualną, to pojęcie obecne w wielu tradycjach medycznych i holistycznych, oznaczające względnie trwały, indywidualny wzorzec cech psychofizycznych człowieka. W ramach tych systemów wyprowadza się z niego predyspozycje, skłonność do określonych dolegliwości oraz sposób reagowania na otoczenie, jedzenie i styl życia. Zakłada się w nim, że ludzie różnią się nie tylko objawami, ale i głębszą, względnie trwałą naturą, dlatego ta sama dolegliwość może wymagać innych zaleceń u różnych osób. Choć szczegóły różnią się między systemami, sama idea konstytucji powraca w wielu kulturach.
Konstytucja w różnych tradycjach
W ajurwedzie konstytucję opisuje prakriti, czyli wrodzona, ustalona w chwili poczęcia proporcja dosz, na tle której rozpatruje się aktualny stan równowagi (vikriti). W tradycyjnej medycynie chińskiej również istnieje teoria konstytucji, którą opisuje się jako wypadkową czynników wrodzonych i nabytych. We współczesnej, zestandaryzowanej wersji (koncepcja tizhi) wyróżnia się dziewięć typów, od zrównoważonego po typy z przewagą na przykład niedoboru qi, niedoboru yang czy zastoju. Jest to nowsze uporządkowanie, a nie cała klasyczna medycyna chińska w pigułce. W dawnej medycynie europejskiej pokrewną rolę pełniła teoria temperamentów i humorów, dzieląca ludzi na typy takie jak choleryk czy melancholik.
Treści mają charakter edukacyjny i nie zastępują porady lekarskiej.