Misy dźwiękowe

Misy dźwiękowe (zwane też śpiewającymi, ang. singing bowls) to metalowe lub kryształowe naczynia, które po uderzeniu albo potarciu krawędzi wydają długi, wybrzmiewający ton. Wykorzystuje się je podczas kąpieli dźwiękowych i sesji relaksacyjnych, a także w praktyce nazywanej masażem misami, gdy instrument ustawia się na ciele lub tuż obok niego.

Rodzaje

Misy metalowe, często nazywane tybetańskimi, wykonuje się zwykle ze stopów opartych na miedzi i cynie. Mogą być odlewane, ręcznie kute lub obrabiane maszynowo. Współcześnie powstają głównie w Nepalu i Indiach. Ich brzmienie bywa ciepłe i złożone, z wyraźnymi alikwotami, czyli współbrzmiącymi tonami.

Misy kryształowe są instrumentami współczesnymi, wykonywanymi najczęściej z topionej krzemionki, określanej handlowo jako kwarc. Zwykle wydają jaśniejszy, bardziej jednolity ton, który długo się utrzymuje.

Jak się na nich gra

Misę można uderzyć pałeczką, zwykle obleczoną filcem lub skórą, aby wydobyć pojedynczy ton. Powolne pocieranie krawędzi wprawia ją z kolei w drgania i pozwala utrzymać narastające brzmienie – podobnie jak przy pocieraniu mokrym palcem brzegu kieliszka. Wielkość, grubość i materiał instrumentu wpływają na wysokość i charakter tonu, dlatego w sesjach często wykorzystuje się zestawy mis.

Praca z ciałem

Podczas kąpieli dźwiękowej misy grają zwykle w pewnej odległości od osób słuchających. W masażu misami ustawia się je na ciele leżącej osoby lub obok niego, a następnie delikatnie pobudza. Nazwa „masaż” odnosi się do odczuwalnych drgań, nie do ugniatania tkanek.

Co mówią badania

Dla wielu osób główną wartością mis jest przyjemne brzmienie i chwila wyciszenia. Przegląd systematyczny wskazuje na możliwe zmniejszenie napięcia i lęku oraz zmiany ciśnienia i tętna sprzyjające relaksowi. Dostępnych badań jest jednak niewiele i mają różną jakość, dlatego warto traktować misy przede wszystkim jako narzędzie wspierające odpoczynek i dobre samopoczucie.